شبهای ماه مبارک رمضان را به خصوص در تابستان مردم تا صبح بیدار می ماندند و این کار در تمام طبقات مرسوم بود .

بعضی مشغول عبادت و خواندن دعا و قرآن می شدند و برای درک ثواب هر شب تا صبح بیدار می ماندند .

زمره ای شب ها بیدار می ماندند که صبح ها لامحاله تا نزدیک ظهر بتوانند بخوابند و اثر روزه در آن ها کمتر باشد .

بالاخره دسته ی سومی هم بودند که شب را به قمار صبح می کردند و می گفتند اگر به این سرگرمی مشغول نشوند ناچارند بخوابند و روز دیگر خواب نمی روند و روزه برای ان ها مشکل خواهد شد .

این دسته بیشتر اعیان زاده ها بودند ولی روزه را در هر حال می گرفتند و اگر اشخاصی بودند که می خواستند طفره بروند چون حتی در خانه ی خود هم جائی نداشتند که روزه خواری کنند ناچار بودند همرنگ جماعت باشند .

شرح زندگانی من نوشته ی عبداله مستوفی

به تو دست می سایم و جهان را در می یابم ،
به تو می اندیشم
و زمان را لمس می کنم
معلق و بی انتها
عریان .

می وزم ، می بارم ، می تابم .
آسمان ام
ستارگان و زمین ،
و گندم عطر آگینی که دانه می بندد
رقصان
در جان سبز خویش .

از تو عبور می کنم
چنان که تندری از شب

می درخسم
و فرو می ریزم .

19 مرداد 1359
الف . بامداد

امیرالمومنین علی علیه السلام به نقل از نبی مکرم اسلام صلی الله علیه و آله و سلم چنین فرمودند :

امتی که افراد ضعیفش در مقابل افراد قوی ، حرف خود را به طور آزادانه نتواند بگوید ؛ امتی مقدس و پاک نیست .

نامه ی 53 نهج البلاغه

به فرمایش مرحوم آیت الله بروجردی قداست بزرگان و بزرگی بزرگان به جای خود ، اما هیچ وقت بزرگی بزرگان نباید مانع از فکر کردن خود ما بشود ، یک بچه هم وقتی مطلبی را می گوید بالاخره این را باید یک جوری قانعش کرد نه اینکه کوبیدش .

صفحه ی 47 کتاب خاطرات شیخ حسینعلی منتظری

اسرا هویدا میکنی با یاد می
با ما مدارا میکنی با درد می
مستی به از هستی در جام می
با ما از اکراه ده از جام می