شرح زندگانی من
شبهای ماه مبارک رمضان را به خصوص در تابستان مردم تا صبح بیدار می ماندند و این کار در تمام طبقات مرسوم بود .
بعضی مشغول عبادت و خواندن دعا و قرآن می شدند و برای درک ثواب هر شب تا صبح بیدار می ماندند .
زمره ای شب ها بیدار می ماندند که صبح ها لامحاله تا نزدیک ظهر بتوانند بخوابند و اثر روزه در آن ها کمتر باشد .
بالاخره دسته ی سومی هم بودند که شب را به قمار صبح می کردند و می گفتند اگر به این سرگرمی مشغول نشوند ناچارند بخوابند و روز دیگر خواب نمی روند و روزه برای ان ها مشکل خواهد شد .
این دسته بیشتر اعیان زاده ها بودند ولی روزه را در هر حال می گرفتند و اگر اشخاصی بودند که می خواستند طفره بروند چون حتی در خانه ی خود هم جائی نداشتند که روزه خواری کنند ناچار بودند همرنگ جماعت باشند .
شرح زندگانی من نوشته ی عبداله مستوفی
یک نظر بنویسید
